HENGELO Oktober 2011 Een concert om nooit te vergeten. Het was zalig om voor een echt jazzpubliek te spelen. Aandachtig luisterende mensen, meezingend en tot op het bot geroerd door onze muziek. Hier en daar werd zelfs een traan weggepinkt bij nummers als 'Cry me a river'. 'I don't know', een zachte Blues, werd op een oorverdovend applaus onthaald. Er werd gedanst, kritische commentaar gegeven, meegewiegd met de songs, kort gezegd, de droom van iedere muzikant en band. Met onze hartelijke dank aan de organisatoren van de Jazzclub en de mensen in het publiek. Keep it swinging, Mademoiselle |





